Ինչպիսին է լինելու վերջնական հանգուցալուծումն ՈՒկրաինայի համար` վա՞տ, թե՞ շատ վատ

ՈՒկրաինական պատերազմի ելքը վճռված է։ Վճռված է, որովհետև ՈՒկրաինան չունի ռեսուրս ևս մեկ տարի նույն ինտենսիվությամբ շարունակելու պատերազմը։ Խնդիրը պարզապես այն է, թե ինչպիսին է լինելու վերջնական հանգուցալուծումն ՈՒկրաինայի համար` վա՞տ, թե՞ շատ վատ։

ՈՒկրաինական քարոզչամեքենան խոսում է իրավիճակի վխիթարական ելքերի մասին, թե իբր պատերազմի առաջին ամիսներին երկիրը Ռուսաստանի հարձակմանը դիմագրավել է բացառապես սեփական միջոցներով` Արևմուտքի երկրներից ստանալով միայն պաշտպանողական զինատեսակներ, թե իբր նույնը կարող է անել նաև այսօր։ Սա մանիպուլյատիվ մխիթարանք է, որովհետև.

1. ՈՒկրաինան առաջին ամիսներին ուներ սեփական բանակ` բավարար քանակի և որակի սեփական սպառազինությամբ ու զինտեխնիկայով, պատերազմի համար տևական նախապատրաստում անցած անձնակազմով։ Բայց դա ՈՒկրաինային բավականացրեց ընդամենը մի քանի ամիս` մինչև 2022 թ ամառ, երբ ռուսական ուժերը գրավեցին Լիսիչանսկն ու Սևերոդոնեցկը։ Դրանից հետո ուկրաինական բանակը մի քանի անգամ գրեթե ամբողջությամբ վերաթարմացվել է արևմտյան օժանդակության շնորհիվ` ընդ որում, թե՛ սովետական ու ռուսական, թե՛ ՆԱՏՕ-ական սպառազինության ու զինտեխնիկայի մեծածավալ մատակարարումների շնորհիվ։

2. ՈՒկրաինայում, պատերազմի առաջին օրերի համեմատ, էապես նվազել է սոցիալ-տնտեսական, ժողովրդագրական, բարոյա-հոգեբանական ռեսուրսը։ Նկատելիորեն նվազել են ռազմարդյունաբերական սեփական արտադրանքի ծավալները։ Փոխարենը նկատելիորեն մեծացել է արտաքին օգնությունից կախվածությունը։

3. Արևմուտքում սովոր են խաղալ բիզնեսի տրամաբանությամբ, երբ արված նվազագույն ծախսերը արդյունքում վեր են ածվում մաքսիմալ օգուտի, բայց ոչ խաղամոլի տրամաբանությամբ (յուրաքանչյուր նոր խաղադրույք կատարվում է նախորդ կորցրածը վերադարձնելու անհեռանկար ակնկալիքով), ինչն այսօր Արևմուտքից պահանջում է ՈՒկրաինան։

Գարեգին Պետրոսյան

Մեկնաբանություններ